Als het goed is moet het zo de 15e keer zijn geweest. Ging ik in de jaren '80 in m'n eentje of met z'n tweeen, tegenwoordig met een bus vol Dutch Mancunians. With the famous Man United and we're going to Wembley!! Als ik met mijn zwagertje rond 08:30 uur op zaterdagochtend de bus betreed (hij wil ook weleens weten hoe dat nu zit met United), kijkt hij enigzins verbaasd naar de medereizigers. Wijzen uit het Oosten, Vreemden uit het Noorden en, nog meer Vreemderlingen uit de Achterhoek, Hagenezen met een grote bek (jaja, ze bestaan echt!) en twee golden Oldies uit het Zuiden. Zo maar een greep van de mede Mancs. Piloot Richard loodst ons door Belgie en Frankrijk en bij de trein aangekomen hebben we al een jolige stemming. Nou vooruit, nog een biertje dan...... Het hotel is er eentje met allure. Je kan zeggen wat je wilt van die Dennis, zo schijnt hij nog wel eens wat te verliezen of zo, maar hotels boeken kennen we wel aan hem overlaten. De middag en avond wordt voorgezet zoals de ochtend is begonnen. Leve het gerstennat.. GO MAGGIE..GO MAGGIE..GO MAGGIE..ok, daar had je dus gewoon bij moeten zijn. De volgende ochtend met bus naar pub en nog een biertje voor het Community Shield, zoals dat ding nu weer heet. Prachtige plaatsen, ook op dat vlak zie ik nog wel een mooie toekomst weggelegd voor Dennis, een zonovergoten Wembley en een Chelsea dat nagenoeg de gehele 90 minuten van het kastje naar de muur wordt gestuurd.
United wint met 3-1 en het is wellicht een cliche, maar de eerste prijs is al binnen. Lekker pikkie trouwens die Mexicaan, goede balaanname, maakt prachtige kopdoelpunten (doe 'm dat maar eens na!) en een leuke kop. Beetje Ole type en we weten allemaal hoe dat is verlopen. Na nog 1 afzakkertje in de kroeg aanvaarden we de terugreis naar Nederland. Het was weer een slopen weekend en dan ga je merken dat je geen 25 meer bent, al is dat fysiek gezien ab-so-lu-ut niet aan mij te zien.
Komend weekend gaat het echt gebeuren, we gaan voor de 19e titel!
Ron
Geen opmerkingen:
Een reactie posten