TERUGBLIK

MET EEN LACH EN EEN TRAAN.....

3 dagen op stap met de Dutch Mancunians geeft eigenlijk een garantie en dat is dat je gesloopt terug komt. Ook het afgelopen weekend was daar weer een sprekend voorbeeld van.

Na de vrijdagavond/nacht in gepaste dronkenschap te hebben aanvaard, zit ik met maatje Patrick op zaterdagochtend om 10:30 uur toch weer stoer en heldhaftig aan een flesje Beck's. Op het moment dat Dennis binnenkomt krijg ik een sms'je van Chris, de zoon van de fameuze David Flaherty. Dutch Mancs van het eerste uur kennen deze aimabele Engelsman die jarenlang met de bus naar United is geweest met ons. Hij heeft alles gedaan wat onze lieve heer heeft verboden, maar om een of andere reden kon je niet boos worden op David. Als we even later een pint pakken met Chris en David komt het verschrikkelijke nieuws. De gevreesde ziekte kanker (waarom spreekt trouwens niemand ooit die naam uit en wordt daar altijd heel moeilijk over gedaan?) heeft het lichaam van David gesloopt en daags voor onze ontmoeting is hij door artsen naar huis gestuurd. Therapie heeft geen zin meer, als het meezit kan David nog zo'n 3 maanden op deze aardbol lopen. Hij wilde koste wat het koste nog een biertje met Dennis en ondergetekende drinken en op het moment dat ik hem omhels voel in tranen langs mijn ogen druipen. Kutzooi. Ik probeer mijzelf te herstellen en evene spelen we zelfs met de gedachte om de pot tegen Blackburn te laten schieten, maar David wil daar niets van weten. We nemen afscheid van elkaar en weer moet ik tegen mijn tranen vechten.....pas 2 minuten voor tijd lopen we Old Trafford binnen.

Nou, over de wedstrijd kan ik uiteraard kort zijn...een ontketend United en Berbatov spelen Blackburn totaal van de mat. Lang geleden dat ik United zo heb zien voetballen. De Dutch Mancs nemen na afloop nog een lekkere pint op deze 7-1; het was nog lang onrustig in het hotel.

Na op zondag nog Old Trafford van binnen te hebben bewonderd, wordt de terugreis aanvaard. Rond 16:30 uur staat mijn lieffie op me te wachten op Schiphol en springt ze me in de armen. Onderweg het nieuws dat Chelsea punten heeft laten liggen en dat we gewoon dus 2 punten los staan van Arsenal en Chelsea. Voorts weer uitgelopen op City en die scousers gaan ook weer als gewoonlijk onderuit.

Omstreeks 17:30 uur ontsteken we de open haard en vleidt (of is het vlijt?) Jeanet zich tegen mij aan. Ik voel me de gelukkigste man op aarde en een seconde later vloeien mijn gedachte naar onze vriend David. Niet de 7-1 overwinning was het hoogtepunt, niet het fantastische weekend en zelfs niet de liefdevolle ontvangst van Jeanet. Het laatste biertje met David was het mooiste moment van het weekend.

Ik heb het flauwe vermoeden dat Davis terecht komt op de plek waar Georgie zo'n 5 jaar geleden naar toe is verhuisd. Lekker stel die twee......ik zie ze al zitten aan de bar!

MET EEN LACH EN EEN TRAAN

UNITED LEGEND - GEORGE BEST

Vandaag is het 5 jaar geleden dat United legende George Best overleed. Daar moeten wij als Dutch Mancunians natuurlijk even bij stilstaan...

TERUGBLIK

Ouwe lullen dagen. Een fenomeen wat in de jaren '80 op kwam dagen en mij altijd heeft verwonderd, maar nu weer ik wel beter.

Een weekend Manchester gaat je in je 46ste levensjaar niet meer in den kouden kleren zitten en vanaf nu heb ik mij voorgenomen om na ieder weekend Engeland maar op de maandag erop een vrije dag te nemen...ik trek het gewoon niet meer. Lang leve de ouwe lullen dagen.

Of het de gewoonste zaak van de wereld is (hetgeen het trouwens voor jullie Il Presidenteo ook is) zitten we rond noon weer in de pub in afwachting van wat gaat komen. Een bijna zekerheid heb ik wel en dat is het feit dat de 90 minuten voetbal vaak het minste onderdeel is van het weekend en ook dit keer was zulks weer het geval. Het was niet om aan te gluren en zelfs tegen 9 man was United niet in staat om aan het doelsaldo te werken. Op de nul spelen in de verdediging is een prima kwaliteit; op de nul spelen voor wat minder.

Maar goed, Spurs verrast het team van kindervriend Wenger en Chelsea laat het weer afweten, zodat we inmiddels weer gedeeld eerste staan en dat met het spel dat wij momenteel op de mat leggen....schiet mij maar lek. Ik snap er werkelijk niets van. Het is aldus eind november 2010 en we doen nog volop mee in alle competities. Aanstaande woensdag kunnen we een stap naar de laatste 16 in Europa zetten en komende weken komen de knallers tegen Chelsea en Arsenal.

Op vrijdag vliegen we met 40 Dutch Mancs naar het Theatre of Dreams om United aan te moedigen tegen Blackburn. Een makkie zou je denken, maar dezer dagen is niets in Engeland een makkie. De studiebeurs niet, de kroonsopvolging niet en zeker het Premiership niet. En ja, de maandag erop een vrije dag.

Het is slopend, het is vermoeiend, maar we hebben geen keus.

Het gaat over Manchester United.....het mooiste op de hele wereld. Waarvan akte!

TERUGBLIK

Tja, daar staan we dan. Twee wedstrijden en 4 verliespunten verder. Maar voor de rest gaat alles crescendo!

De derby van afgelopen woensdag moet wel een van de saaiste zijn die ik ooit heb gezien. Feitelijk is het geen schade om in een uitwedstrijd tegen een titelkandidaat, zoals de Blue Noses zichzelf zo graag presenteren, punten te laten liggen. Na honderden miljoenen te hebben geïnvesteerd slaan die malloten erin om een Italiaanse coach te nemen, die werkelijk in zijn broek schijt om ook maar een enkel risico te nemen. Als je zo'n grote mond hebt en zoveel financiële middelen, wees dan ook een vent en DURF aan te vallen. Maar nee, in plaats daarvan werd het een schaakpartij, waarbij zelfs grootmeester Kasparov in slaap zou zijn gevallen. Maar goed, ook United kon geen potten breken en werd het aldus een bloedeloze 0-0. Chelsea en Arsenal deden wel hun plicht; hoppa, weg het weekendvoordeel van enkele dagen eerder.

Dan Villa uit. Het was alweer een poosje geleden dat mijn oude Ajax makker, annex boerenzoon Ton, bij mij een potje had gekeken en ik moet zeggen dat ik hem zelden zo enthousiast had begroet. Had het te maken met een wedstrijd van 6 dagen eerder? Eet de Paus vis op vrijdag? Is 85% van alle inwoners van Liverp**l analfabeet? Het lachen verging ons al snel, want het spel van United was werkelijk niet om aan te gluren. Nadat paal en lat ons nog enkele keren hadden gered, kwamen de Villans geheel terecht op 2-0 en keek ik Ton de deur uit. De laatste keer dat 'ie overigens kwam kijken was tegen Everton uit, toen hij in de 88ste minuut met een gerust hart naar Amsterdam reed. Immers, met 1-3 voor...wat kan een Manc gebeuren. Wat zal 'ie nu ook weer opkijken dat het toch nog 2-2 is geworden, maar het schiet allemaal geen ene ruk op.

Maar even voor de goede orde: we verliezen niet de competitie door gelijk te spelen tegen City en Villa. We hebben de competitie verloren tegen Fulham, Everton en WBA en niets anders! Natuurlijk krijgen we zowel Arsenal als Chelsea nog in december, maar in deze vorm houd ik mijn hart vast.

Genoeg gemopperd, mijn weekend is op zaterdagmiddag al naar de klote. Wellicht een ideetje voor de FA om vanaf volgend seizoen de wedstrijden op zondagavond te spelen?

We moeten moed houden jongens en meisjes, maar ik doe het tegen beter weten in!

TEVEZ HOUDT ER WEL VAN

Alhoewel de wedstrijd van gisteravond tegen City (0-0) snel om te vergeten is, kunnen wij jullie deze foto niet onthouden. Is dit misschien de echte reden waarom Tevez bij United moest vertrekken?

SOLSKJAER PER DIRECT WEG BIJ UNITED

Na veertien jaar komt er een einde aan de samenwerking tussen Ole Gunnar Solskjær (37) en Manchester United. De Noorse oud-international kiest voor Molde FK als nieuw werkterrein.

Hoewel de officiële bevestiging nog ontbreekt, zal die niet lang op zich laten wachten. Molde FK schreef een persconferentie uit om de aanstelling van Solskjær, bij Manchester United coach van de reserves, als nieuwe hoofdtrainer wereldkundig te maken. 'Het is geen geheim dat we intensief hebben gewerkt om Ole Gunnar te krijgen', zei voorzitter Erik Berg.

Solskjær is de opvolger van Uwe Rosler, die de honneurs waarnam na het vertrek van Kjell Jonevret. Hoewel het zijn eerste klus is als hoofdtrainer, komt de 37-jarige Noor niet terecht op onbekend terrein. Voor zijn vertrek naar Manchester United speelde hij twee seizoenen voor Molde FK.

Voor Solskjær komt met de terugkeer naar zijn oude club een einde aan een lange samenwerking met Manchester United. De Noorse spits kwam in 1996 naar Old Trafford en scoorde tot zijn afscheid in 2007 91 keer in 235 duels. Na zijn actieve carrière bleef hij actief voor de Engelse club als coach van de beloftes.

SIR ALEX: "IK HEB GEEN IDEE WIE GAAN SPELEN"

Sir Alex Ferguson heeft vanmorgen op de persconferentie op Carrington aangegeven dat hij nog geen idee heeft wie er morgen in derby tegen Manchester City gaan spelen.

United wordt momenteel geplaagd door een virus. "Ik heb geen idee wie er morgen gaan spelen. Er zijn een groot aantal spelers met griep en we hebben er vandaag weer een aantal naar huis gestuurd.

We bevinden ons niet in een sterke positie maar we komen er wel uit. We hebben een grote selectie," aldus Sir Alex.

SCHOLES: "CITY MAG HELEMAAL NIETS WINNEN"

Paul Scholes heeft verteld dat Manchester United er alles aan zal doen om City in de weg te staan om voor het eerst een prijs te pakken in 34 jaar.



"Wij kunnen niet alles winnen en alhoewel we niet kunnen kiezen wie wat wint, zijn er altijd teams van wie wij het kunnen het accepteren en teams die we absoluut niets gunnen.

We zijn heel gedreven om boven City te blijven, dat geldt voor iedereen. Zelfs een 21-jarige nieuwkomer voelt hetzelfde.

Wij willen dat City helemaal niets wint," aldus Scholes.

TERUGBLIK

Soms (of eigenlijk in mijn geval wel vaker) gaan dingen niet precies zoals ze gepland waren en afgelopen weekend was daar een van.....

Samen met mijn lieffie naar Manchester, voor de wedstrijd gezellig biertje pakken; so far zo good. De pot zelf was een klein drama, maar ach, slecht spelen en 3 punten pakken, dat wil ik het hele seizoen wel. Pas na afloop ging het mis. Ik had met Rene en Edwin afgesproken om even een verhaaltje te maken voor ons kerstnummer en direct na afloop stond ik - voor mijn doen redelijk nuchter - in het spelershome. En toen ging het mis, want lauw bier en geen eten gaan NIET samen. Gevolg: klein uurtje later waggel ik het stadion uit en toen gingen ook gelijk alle lichten maar uit.

Gevolg: een wel heel boos kijkend prinsesje en teleurgestelde vrienden, want het avondje stappen eindigde voordat deze wel en goed begonnen was...om 20:00 uur lag ik het hotel bij elkaar te snurken...jaja, met mij kan je lachen!

De zondag ben ik voornamelijk bezig geweest om heel lief te doen en ik moet dienaangaande behoorlijk door het stof, maar uiteindelijk hebben mijn mannelijke charmes het toch weer voor elkander gekregen. Of ik ervan heb geleerd? Nou, wat denken we zelf?

Het verlies van Arsenal en Chelsea kwam mij persoonlijk dan ook wel heel goed uit. reden om nog een biertje te nemen. Nou, dat is allemaal grootspraak, verder dan een cola light is jullie voorzitter niet gekomen!

Weekend maar snel vergeten en op naar City - United. Joepie! Dan Villa uit en 2 moeilijke uitwedstrijden verder, weten we meer.

Voor nu effe genoeg zeg maar!

WAAR GEBEURD......

Na de zomervakantie besluit de juf van de derde klas in de wijk Mersey tot een kennismakingsrondje, waarbij de kinderen ook moeten melden wat hun vaders doen. Al snel blijkt dat een slecht plan, want menig vader is OF werkloos OF bevindt zich achter de tralies. Maar niet de vader van kleine Jamy. "Mijn vader is paaldanser in een homobar juf" schalt er uit zijn keeltje. De juf schrikt zich een ongeluk en gaat snel over tot een ander onderwerp. Na de les roept ze kleine Jamy bij zich en vraagt "maar Jamy, jouw vader is toch zeker niet echt een paaldanser in een homobar". Enigzins beschaamd kijkt het knulletje haar aan. "Nee natuurlijk niet juf, hij is voetballer bij FC Liverpool".

TERUGBLIK

Het viel me zwaar. Voor de tweede keer in 15 jaar was ik gedwongen een verenigingreis naar Manchester te laten schieten. En daar zat ik dan afgelopen zaterdagavond. In een huisje in het zuiden des lands met mijn 16 jarig neefje United te volgen op een wijze die niet te volgen was. gelijk de situatie in Groningen enkele weken geleden. In casu een klein nootboekie met te weinig internetgedoe, lees 3 seconden beeld en vervolgens 40 seconden niets. Deed me met weemoed terugdenken aan de jaren '70 en '80.

Maar goed enkele biertjes en een fantastisch doelpunt van Nani verder en we konden weer 3 punten op ons conto bijschrijven en daar gaat het toch allemaal om.

Zoals al eerder vermeld weer ik mij absoluut geen raad als United slecht draait. Ik probeer dan mijn gevoelens uit te zetten en mezelf in te praten dat het dit jaar toch niets meer wordt. Jezus en dan is het pas eind oktober!

Ik richt me dan eigenlijk maar op mijn goede vriend Niels, lees het komende Mancunians Magazine, waarin uitgebreid wordt stilgestaan bij 15 jaar Dutch Mancunians. Ik wikkel mijzelf in zelfmedelijden onder het motto "het is maar een spelletje" Ik zie City 2 keer met veel genoegen verliezen en probeer daarvan te genieten.

Diep van binnen wil ik maar 1 ding en dat is kampioen worden. Komend weekend zal ik er zitten tegen Wolves. Onzeker, want we kunnen thuis geen punten meer laten liggen. Bang voor een tegentreffer in de laatste minuten met een gelijkspel als gevolg.

Ondertussen maar winnen in Turkije en dan volgende week tegen City uit. In hemelsnaam...komt er dan nooit een einde aan???